voor de 2e keer vreemdgegaan

Home Vreemdgaan forum Vraag het onze expert voor de 2e keer vreemdgegaan

Dit onderwerp bevat 4 reacties, heeft 2 stemmen, en is het laatst gewijzigd door  patrick 5 jaren, 5 maanden geleden.

5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
  • Auteur
    Berichten
  • #5014 Reactie

    patrick
    Sleutelbeheerder

      Afgelopen zaterdagochtend ben ik erachtergekomen dat mijn man weer een affaire heeft met een andere vrouw. In 2008/2009 had hij al iets met deze vrouw. Ik ben 41 jaar en we hebben een kind van 5 jaar samen.
      Ik heb een bijlage toegevoegd daarin staat uitgebreid wat er allemaal gebeurd is.
      Vandaag hebben we voor het eerst weer met elkaar gepraat. In ieder geval proberen te praten met elkaar. Ik was wel als meeste aan het woord dan hij. Na ons gesprek is hij er eindelijk achter gekomen dat hij professionele hulp nodig. En hij heeft zelf nu een afspraak gemaakt bij de huisarts voor morgen. Op dit moment logeert hij ergens anders. Ik heb gezegd dat ik tijd voor mezelf nodig heb. Ik kan hem nu niet terugnemen, het basisvertrouwen is weg. Wel aangegeven dat we de zorg voor ons zoontje samen oppakken. Dat houdt in dat ik hem wel dagelijks zie maar dan kort.

      Bijlage:
      Zie hieronder mijn verhaal:
      Zondag 9 January 2010,

      Het is nu 20.58 uur, Mijn zoontje van 5 jaar ligt in z’n bed, en ik ben thuis in de woonkamer.
      Gisteren is weer iets vreselijks gebeurd. Iets wat mij tot een beslissing heeft doen besluiten voor mijzelf. Ik kwam er weer achter voor de 2e keer dat mijn man mij bedrogen heeft met een andere vrouw. Een collega van hem die ook nog getrouwd is. Ik heb hem gezegd dat hij zijn boeltje moet pakken en weg moet gaan uit ons huis. Mijn vertrouwen in hem is helemaal verdwenen. Is weg en hoe erg ik hem ook mis en dat ik van hem houd, ik kan nu niet met hem samen zijn. Ik heb zoveel verdriet, ik huil achter mijn pc, ik weet niet hoe het verder moet. 1 ding weet ik zeker is dat de zorg en liefde voor onze zoon door moet gaan. En wat ik zelf eigenlijk wil? Ik heb een artikel gelezen over ontrouw, de facetten die langskomen, hoe mee om te gaan etc. Nu zou ik mijn man willen spreken. Maar is het een smoes van mij om hem toch te zien. Ik mis hem. Ik zou zo graag echt met hem willen praten. Maar hij kan of wil niet praten met mij. Het gaat heel moeilijk, hij weet nooit wat hij moet zeggen tegen mij. Ik ben zo ongeduldig en diep van binnen wil ik zo graag dat het allemaal goed komt. Ik wil het pikken van hem zolang ik maar bij hem ben. Ik ben echt gek en op dit moment zwak. Ik moet er doorheen. Moet aan mezelf denken. Ik wil niet denken waar hij nu verblijft of hij met haar contact heeft. Wat als hij voor haar kiest en niet voor mij? Dat zou gemakkelijker voor mij zijn om de knoop door te hakken. Het doet zo’n pijn. Ik verdien dit helemaal niet. Ik ben toch lief en zorgzaam voor hem. Wat wil hij nog meer van mij? De tijd zal mijn pijnen helen en ik zal er alleen maar sterker van worden. Ik ga morgen proberen te werken. Door werk zal ik deze drama doen vergeten. Ik kom er doorheen en ik zal slagen!!

      Dinsdag 11 januari 2011

      Het is nu precies 23:00 uur. Na een lange dag werken, mijn zoontje opgehaald , nu weer thuis. Toen we thuis kwamen, eerst mijn zoontje in bed gestopt, hij ligt nu in mijn bed. Dus straks als ik naar boven ga, ligt mijn kindje naast me, ik hou zoveel van mijn zoontje. Hij maakt dit ook weer allemaal mee. Ik vind het zo sneu voor dat jochie, wat zal hij wel denken, zijn pappa en mama hebben weer grote problemen. Mijn ideaal plaatje zou zijn: een man die door het vuur voor mij en mijn zoontje gaat. Die ongeacht de hobbels die voorbij komen in ons leven, voor ons gaat! Ikzelf weet nu ook dat ik veel meer aandacht moet schenken aan mijn partner. Of het voor mijn man zal zijn en voor mijn misschien ooit nieuwe partner in de toekomst. We hebben het laten verslonsen omdat we werken/moe zijn/kind opvoeden noem maar op. Ondanks de hobbels die voorbij zijn gekomen vanaf het begin van onze relatie tot nu toe, ben ik de enige in onze relatie die door het vuur is gegaan voor Emile en Dylan. Ik heb bijna altijd mijn man bijgestaan in goede en slechte tijden. Ik ben hem trouw gebleven, ik ben een goed mens! Waarom is mij dit dan aangedaan? Ik verdien dit helemaal niet!
      Vanaf het begin van onze relatie heb ik het volgende meegemaakt: veel liefde van mijn man, genegenheid. In 1999 had ik mijn man gekwetst, ik weet niet meer precies waarmee ik hem gekwetst heb. Maar het heeft ertoe geleid dat mijn man wraak op mij nam, in de zin van een betaalde vrouw op te zoeken. Na 2 jaar samenwonen maakte hij het uit omdat hij minder van mij hield. Hij ging terug naar zijn ouders. Tijdens het opruimen en verdelen van onze spullen kwam ik erachter dat hij regelmatig 06-sexlijnen belde. Na ruim 2 weken had mijn man spijt en vroeg of hij terug mocht komen. In 2003 gingen wij trouwen. Nog niet een jaar later kwam ik er weer achter dat hij weer de 06-sexlijnen ging bellen. Plus datingsites op internet bezoeken. In 2005 kregen we een kind samen. En vanaf daar ging het met onze relatie steeds minder en minder. De sexuele intimiteit tussen ons was zo goed als te verwaarlozen. Dit loopt vanaf ongeveer het 3e of 4e jaar van onze relatie als een rode draad door ons leven tot nu toe. En als ik dan iets hierover zei: schatje het is zo lang geleden…dan kreeg ik als antwoord het komt wel. Nou ik wacht al jaren. En als ik het initiatief nam dan werd dat weer afgeslagen.
      Door dit alles heb ik initiatief genomen bij een andere man. Ik kreeg aandacht van hem. Ik voelde me weer levend. Maar daar tegenover voelde ik me heel erg schuldig. Ik heb alles bekend aan mijn man. En ben ook abrupt gestopt met de affaire. Mijn man was gekwetst….en in november 2008 ging hij een relatie aan met een vrouwelijke collega. Na mijn verjaardag in juni 2009 kwam ik erachter dat hij een relatie had met haar. Voor mijn verjaardag had ik een romantisch weekendje in Den haag voor ons 2 geregeld. Het was harstikke leuk. Maar ik merkte ook aan hem dat er iets was. Hij dacht ook aan haar..Zondag kwamen we terug van Den Haag. En op die zondag begon ook zijn nachtdienst. Hij kon het niet laten contact met haar op te nemen. De maandag erna ontdekte ik via zijn mobiel dat ze contact met elkaar hadden. Ik ging weer door een hel! Ik had dit niet verdiend! Waarom, waarom, waarom.
      Ik ben toen bij hem gebleven hopende dat het goed zou komen tussen ons.
      En wat ontdek ik nu, dat hij weer contact heeft met haar…

      Bij mijn affaire heb ik uit mijzelf bekentenis afgelegd. Daarentegen heeft hij dat nooit gedaan. Ik moest er altijd zelf achter komen. Wat houdt dit dan in? Een overspel komt altijd uit bij de andere. Hoe je het went of keert.
      Waarom is hij nooit eerlijk tegenover mij geweest? Waarom ben je met mij samen? Waarom wilde je dat terwijl je me geen vertrouwen en eerlijkheid kon geven?
      Hieruit kan ik concluderen dat het niet aan mij ligt maar aan hem! Al die jaren zocht ik de schuld bij mijzelf, ik ben fout. Door dit alles is mijn zelfvertrouwen enorm aangetast. Maar ik weet nu beter, het ligt niet aan mij.
      Maar mijn liefde voor hem tot op heden is nog heel groot en dat zal het altijd blijven. Ik zal altijd van hem blijven houden no matter what. Maar ik kan het mezelf niet meer aan doen om hem iedere keer terug te nemen. Want dan gaan mijn zoontje en ik eronder door aan deze situatie.
      Iedere avond als ik alleen ben dan komen de verdrietige momenten naar boven. Het doet zo’n pijn!!!!! Dit zal nog lang duren.

      #6458 Reactie

      Anoniem

        Wat een intens verdrietig verhaal! Heel mooi dat je het zo hebt kunnen opschrijven. Dapper van je!
        Om niet teveel hierover uit te wijden, zou ik jullie graag willen bijstaan in deze moeilijke tijd. Blijkbaar zijn er valkuilen, bij beiden, waarin herhaaldelijk wordt getrapt. Patronen, die niet bewust zich voordoen, belemmeren jullie uiting van vrijelijke liefde voor elkaar.
        Graag bied ik jullie aan om bij mij langs te komen als jullie nog willen werken aan de relatie, maar vooral om bewust en juist te kunnen kiezen voor het eigen geluk.

        Mijn praktijk heb ik in Krommenie, en ook in Zwanenburg. Neem gerust contact met mij op via info@bijmijcoaching.nl
        Ik hoop jullie te mogen ontmoeten!

        #6459 Reactie

        Anoniem

          Voor de duidelijheid: bovenstaande reactie is geschreven door Marcella Hagenaar, relatietherapeute en columniste van Vreemdgaan.nu

          #6460 Reactie

          Anoniem

            Beste Zlazi,
            Wat zal jij door een moeilijke periode gaan nu! Het is niet niks wat je vertelt. Ik kan me voorstellen dat je woede, maar ook onmacht voelt in deze situatie. Waarom ik je benader is dat ik werk voor Endemol en voor een pilot (dat is een proefaflevering) ben ik op zoek naar mensen die in hun relatie te maken hebben gehad met ontrouw en daarover zouden willen vertellen. Ik vroeg me af of jij (en eventueel ook je man) dat zou willen. Je kunt mij bereiken op 020 8931363 of thysia.huisman@endemol.nl. Groeten, Thysia Huisman

            #6461 Reactie

            Anoniem

              Ik begrijp je verontwaardiging niet zo goed. Neem eens onder de loep wat je je man zelf hebt aangedaan. Je bent zelf vreemd gegaan en verwijt je man dat hij dat daarna ook heeft gedaan ? Je hebt in het begin van je relatie je man flink gekwetst, maar weet niet meer waarmee ?! En wel steeds zeggen dat je zo goed voor hem bent geweest ?
              A wake up call: ook mannen hebben gevoelens en kunnen zich gekwetst voelen.

            5 berichten aan het bekijken - 1 tot 5 (van in totaal 5)
            Reageer op: voor de 2e keer vreemdgegaan
            Mijn informatie: