Help! -001-11-30T00:00:00+00:00
3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
  • Auteur
    Berichten
  • patrick
    Sleutelbeheerder
      Post count: 229

      Ik ben verloren. Letterlijk verloren.

      Al jaren heb ik een relatie met x. Het startte circa zes jaar geleden. Aanvankelijk op basis van uiterlijk en voornamelijk voor de seks. X had een relatie en ik had die ook. Intussen is er veel veranderd. X zijn relatie is gestrand. Ik kocht een huis en ben getrouwd. Ik probeerde x los te laten. X heeft mij echter nooit losgelaten. Hij is altijd volhardend geweest en ik gaf keer op keer toe, soms na dagen, soms na weken, soms na maanden. Sinds het einde van ziin relatie is er immens veel veranderd. We kregen oprechte gevoelens voor elkaar, zien elkaar dagelijks en hebben het gevoel met elkaar verder te willen. Al maanden vertel ik hem dat ik mijn huwelijk zal beëindigen, maar ik blijf het uitstellen. Ik kan het niet. Ik ben bang om mijn man te kwetsen en wat dit met hem gaat doen. Ik ben bang om mijn ouders teleur te stellen. Ik ben bang dat hun kijk op hun lieve kleine meisje zal veranderen. Bang voor de teleurstelling. Ik weet dat ik fout heb gehandeld. Ik schaam me voor mijn daden. Ik zit echter in deze situatie en kan het bijna niet meer dragen. Het wordt me teveel. Continu voel ik me schuldig tegenover x. Hij wacht bijna letterlijk op mij en ook hij kan het niet meer dragen. Bovendien weet of begrijpt x niet wat deze situatie ook met mij doet. Hij komt altijd alleen thuis. Hij heeft niemand om mee te praten. Hij wacht, terwijl ik – volgens hem althans – gewoon doorga met m’n leven. Niets is minder waar. Ik ga eraan kapot. Ik ga eraan ten onder. Ik durf met niemand te praten. Als ik niet snel ingrijp ben ik x kwijt. Eerlijk? Ik weet niet wat het beste voor me is …

      Mijn man ziet me doodgraag en zou alles voor me doen, maar ik mis aantrekkingskracht, gezamenlijke interesses. Wel heb ik zekerheid bij hem. X ziet me minstens even graag, anders zou hij dit niet doorstaan. Hij leeft net als ik continu in pijn en verdriet, maar hij kan me geen zekerheid geven. Wel leeft hij. Hij reist, hij is ondernemend, alles wat m’n man absoluut niet is en ik? Ik weet het niet meer. Ik zou niets liever willen dan bij xzijn, maar ik moet er zoveel voor opgeven en vooral zoveel mensen kwetsen en wat als het niet lukt?

      Adviezen zijn welkom en liefst snel, voor het te laat is. Thx!

      Anoniem
        Post count: 0

        Het bovenstaande bericht wordt zo vaak gelezen en niet één persoon die reageert. Heel frustrerend. Wat is het nut vervolgens van een forum?

        Anoniem
          Post count: 0

          Hoi, ik lees je berichtje en hoop dat het niet te laat is! Ik herken je verhaal heel erg alleen heeft mij die ander toch voor zijn huwelijk gekozen, voor de kinderen! Ik mis hem nog elke dag. Het is nu 8 maanden geleden dat we het hebben “uitgemaakt”. Mijn man en zijn vrouw zijn erachter gekomen en dat was het einde van onze heerlijke tijd samen. Hij is voor mij ook mijn soulmate en er is geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan hem denk. Ik ben nog bij mijn man maar heb eigenlijk geen gevoelens meer voor hem, al heel lang niet meer. Eigenlijk al voordat die ander en ik verliefd werden.

          Je moet je absoluut niet laten leiden door wat andere denken. Als je echt niet meer van je man houdt en alleen maar bij X wil zijn geef daar dan aan toe. je kan dit niet lang volhouden. Je hart en je hoofd zijn in strijd en geloof me, ik weet hoe dat voelt. Het is verscheurend!! Ik heb geen keus maar jij wel. X wil met jou verder en jij met hem, waar wacht je nog op! Je leeft maar een keer. Voor je man is het zo ook niet eerlijk en je leeft in een leugen. Vertel hem wat je voelt en wat je wil. Tuurlijk zal het heel veel pijn en verdriet veroorzaken en zullen er mensen zijn die het niet snappen en je veroordelen maar het is JOU leven!!! SCHIJT aan die andere meningen. Je ouders zullen vanzelf zien dat je weer gelukkig wordt en dat is wat iedere ouder wil voor zijn kinderen toch? Ik weet niet of je zelf kinderen hebt maar voor hun moet je het ook niet laten. Ze komen er wel weer overheen. Zij hebben meer aan een gelukkige moeder. Ik weet het hoor, is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik heb zelf ook twee kids!

          Nou, meid, heel veel sterkte en laat me weten hoe het met je gaat. Je bent echt niet alleen hierin.

          Liefs G.

        3 berichten aan het bekijken - 1 tot 3 (van in totaal 3)
        Reageer op: Help!
        Mijn informatie: