Home Forums Deel uw ervaringen En toen storte mijn wereld in

4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)
  • Auteur
    Berichten
  • patrick
    Sleutelbeheerder
      Aantal berichten: 230

      Wij zijn 9 jaar getrouwd en gelukkig nog steeds geen ruzie gehad. Wij werken bij bij een bank en snappen waar de ander mee bezig is. Wij hebben geen bewust geen kinderen. Hierdoor zijn wij elkaars klankbord. De laatste 2 jaren wil mijn vrouw meer bezig zijn met haar baan. Ik heb haar altijd de volle medewerking gegeven.
      Tot een paar dagen geleden.

      Min vrouw is 42 en heeft een prima baan. Van haar werk uit heeft ze een zg mentor als ondersteuning gekregen. Een paar dagen geleden bekend mijn vrouw dat ze reeds meerdere maken met de mentor vreemd is gegaan en dat ze met hem verder wil. Hij is ook getrouwd en heeft kinderen. Hij heeft tot op heden nog helemaal niks tegen zijn vrouw gezegt. Zijn vader is ziek geworden en dat is de reden dat hij nog niets heeft gezegt.

      Mijn vrouw zegt dat ze nog steeds van mij houdt, maar wil ondanks dat met haar mentor verder.
      Van een ander heb ik begrepen dat het de hormonen huishouding van mijn vrouw kan zijn. Een man koopt dan een motorfiets. Ik heb mijn vrouw geprobeerd dat uit te leggen. Ook dat ik niet geloof dat deze mentor inderdaad gaat scheiden en met mijn vrouw verder gaat.

      Ik ben er goed stuk van en ben de draad van het leven aan het verliezen. Mijn vrouw zegt bij hoog en laag dat het niet aan mij ligt. Ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik zielsveel van mijn vrouw hou. Ik weet ook dat ik mijn vrouw aan het verliezen ben. Zo ben ik er momenteel ook van overtuigt dat de mentor toch gaat afhaken. En als hij dat doet heeft hij samen met mijn vrouw mijn huwelijk kapot gemaakt en mijn vrouw zal naar alle waarschijnlijkheid instorten.

      Het doet mij zoveel pijn om dit aan te moeten zien én er niks tegen kunnen doen. Ze is er zo van overtuigt dat het gaat werken. Ik niet. Misschien omdat ik haar niet kwijt wil. Ik weet het niet meer.
      Ik schrijf dit ik de hoop weer licht te kunnen zitten. In de hoop dat ik en reactie kan lezen waar ik moed uit kan putten. Ondertussen is mijn vrouw bezig haar familie in te lichten. Dat kan ik heks niet meer. Ik moet dit zelf zitten te behappen.

      Anoniem
      Gast
        Aantal berichten: 844

        Als ze er serieus over na denkt om met die mentor verder te gaan, moet je het misschien toch laten gebeuren. Maar zeg er wel bij dat als het niet doorgaat met die mentor, ze altijd bij je terug kan komen omdat je van haar houd. Het is erg jammer dat ze het op deze manier doet en eigenlijk geen rekening houd met jouw gevoelens maar alleen aan zichzelf denk. Ik hoop echt voor je dat ze er anders over na gaat denken en misschien ook in gaat zien dat het toch niks wordt tussen hen. Want niet te missen, HIJ heeft ook een vrouw en kinderen… Succes!

        Anoniem
        Gast
          Aantal berichten: 844

          Dank je voor je reactie, Fresher. Ik heb ondertussen geprobeerd het tij te keren, maar vreemd genoeg krijg geen enkele kans. Nada. Wat opvalt is dat ze alles op alles zet om er voor te zorgen dat ik het opgeef. Zo probeerd ze mij te verwijten dat ik heel vaak gezegt heb dat vreemdgaan een niet te accepteren actie is. Ook zij heeft zich daar altijd net zo hard achter gestaan. En toch heeft zij het gedaan en daarmee feitelijk haar mening gwijzigt. Hierdoor meent zij dat ik de deur heb dichtgegooit. Dus zij kan wel van mening veranderen, maar ik mag dat van haar niet.
          Zo zijn er steeds argumenten waarmee ik probeer in gesprek te komen, wat zij katagorisch afwijst. Als er dan geen verweer meer overeind is, meent ze dat we de trein gemist hebben om met elkaar te praten. Alsof er masr 1 trein rijdt. Zij vindt ook dat ik het veel te moeilijk zie. Het huwelijk van haar vriendje duurde 17 jaar en die gaan met een goed gesprek uit elkaar. Ons huwelijk is maar 9 jaar, dus waarom doe ik zo moeilijk.
          Stel je voor een dergelijk gesprek te moeten voeren. Zijn huwelijk was blijkbaar al verloren, het onze zeer zeker niet.
          Het blijft ongelooflijk hoe zij 9 jaar als vuil aan de kant kan zetten. Het doet haar niets. Ze vindt dat het best mooie jaren waren, maar nu is het afgelopen. Hoe kan je zo hard zijn en doen alsof je over een paar schoenen praat waar je op bent uitgekeken.
          Hoe denkt zij met haar nieuw vriendje een vertrouwensband te hebben, nadat zij notebene beide ieder respect naar hun partner kwijt zijn. Zeggen ze dan dat zij elkaar dit keer echt trouw blijven?

          Maar goed, ik ben redelijk aan mn einde. Ik heb genoeg van het proberen te praten. Genoeg ervan te weten dat net zo goed tegen een Golden Retriever kan praten. De tijd zal het leren. Voor mij is het erg moeilijk mensen dat vertrouwen te geven wat ik graag zou wensen. Het misbruik het een enorm gat geslagen. Het is tijd om wat meer aan mezelf te gaan denken.

          Peter P.
          Gast
            Aantal berichten: 844

            Wat een tragisch gedoe allemaal. Laat ze lekker gaan. Er zijn nog miljarden andere vrouwen op deze planeet. Sluit het af en begin opnieuw. En dan die reactie dat ze altijd terug mag komen….hahaha wat een onzin. Ik weet wie bij jullie de baas in huis is. Leer je als een vent te gedragen dit ruikt naar testosteron tekort of angst

          4 berichten aan het bekijken - 1 tot 4 (van in totaal 4)
          Reageer op: En toen storte mijn wereld in
          Mijn informatie: