Vreemdgaan.nu

In 1945 nam John F. Kennedy ontslag bij de marine en ging hij de politiek in. Vanuit het niets werd hij in 1946 (voor de staat Massachusetts) voor het congres gekozen. In 1952 kwam hij in de senaat, en in 1960 werd hij de jongste president van de Verenigde Staten ooit. Hoe heeft hij hem dat geflikt?

Het begon eigenlijk met de ambities van zijn vader, Joseph P. Kennedy. Later zou John daarover tegen de journalist Bob Considine verklaren:

It was like being drafted. My father wanted his eldest son in politics. ' Wanted' isn't the right word. He demanded it. You know my father.

Niet alleen zetten Joseph John aan om in de politiek te gaan, zijn fortuin was ook onmisbaar tijdens de verkiezingscampagnes. Hij gaf miljoenen dollars uit aan pamfletten, billboards, reclame spotjes en ander verkiezingsmateriaal. Voor de verkiezingen van 1960 kocht hij zelfs een vliegtuig voor John. Soms leken zijn transacties ook verdacht veel op omkoping, zoals toen hij een ‘lening’ van 500.000 dollar verstrekte aan een krant in Boston (die vervolgens wel erg positief was over John). Opponent Joseph Russo liet in 1946 in de krant zetten:

CONGRESS SEAT FOR SALE

No Experience Necessary

Applicant must live in New York or Florida

Only millionaires need apply

Uiteraard had John nooit president kunnen worden als hij er ook niet zelf honderd procent voor was gegaan. Voor de senaatverkiezingen van 1952 bezocht hij iedere stad in de staat Massachusetts, hield hij 450 toespraken en schudden hij tienduizenden handen. En toen hij eenmaal in de senaat zat, ging hij meteen verder. Van de 159 senaatsbijeenkomsten miste hij er 120 omdat hij bezig was zichzelf te promoten voor de presidentsverkiezing.

Maar met alleen geld en hard werken was Kennedy er nooit gekomen. Het beslissende voordeel dat hij op zijn tegenstanders had was zijn charisma. Tijdgenoten omschrijven hem als jong, knap, humorvol, warm en betrokken. Opvallend veel mensen hebben pas voor hem gekozen nadat ze hem gezien hadden bij een bijeenkomst of op de TV. Tijdens de verkiezingen van 1946 en 1952 maakte Kennedy ook nog eens extra misbruik van zijn status als knappe, vrijgezelle miljonair met zogenaamde ‘tea parties’. Bij deze bijeenkomsten nodigde hij dan een paar honderd vrouwen uit om hem op half informele wijzen te ontmoeten met een kop koffie en een donut. Dat hij daarbij succes had blijkt wel uit de volgende krantenkop:

What is there about Kennedy that make every Catholic girl in Boston between eighteen and twenty-eight think it's a holy crusade to get him elected?

Ook nadat hij getrouwd was bleef Kennedy populair bij de vrouwelijke kiezers. Dat kwam omdat zijn huwelijk met de al even fotogenieke Jacqueline (Jackie) Bouvier werd gezien als een modern sprookje. Het cynische is dat het dat totaal niet was, maar de Kennedys zijn er altijd in geslaagd om hun negatieve kanten uit de publiciteit te houden. Ook dat is een onmisbare voorwaarde om president te worden.

Over de auteur

In deze reeks:

#1 : De betekenis van de moord op John F Kennedy

#2: De Kennedy familie, veel geld, weinig scrupules

#3: De jeugd en oorlogsjaren van John F Kennedy

#4: Hoe John F Kennedy president werd

#5: Jackie Kennedy. Een bedrogen vrouw, maar geen slachtoffer.

#6: De escapades van John F. Kennedy in het Witte Huis

#7: Versieren op de Kennedy-way

#8: Judith Campbell, het maffialiefje van John F. Kennedy

#9: Marilyn Monroe en de Kennedys

#10: Complottheoriën over de moord op president Kennedy

#11: De Kennedy familie, een vervloekte Dynastie?